پرش به محتویات

در نتیجه

📘 در نتیجه

هنگامی که کنجکاویِ انسان برانگیخته می‌شود،
شگفت‌انگیز است که او تا کجا می‌تواند در پیِ هدف خود پیش رود —
چگونه با اشتیاق، از هر مانعی عبور می‌کند و از هیچ تلاشی فروگذار نیست.

در مورد من، این کنجکاوی — یا شاید بهتر بگویم، شیفتگی مطلق به اعداد
به یاری مجموعه‌ای از ویژگی‌ها و میراث‌های شخصی پرورده شد.1
من که از تبار مراکشی و با ریشه‌های یهودی بودم،
به متون و سنت‌های ریاضیِ عربی و عبری دسترسی‌ای نزدیک‌تر داشتم
از آنچه شاید یک پژوهشگر اروپایی می‌توانست داشته باشد.

این تنوعِ فرهنگی به من اجازه داد
تا منطق دکارتی (Cartesian logic)2 غرب را
با متافیزیک شرقی (Eastern metaphysics)3
در درون خود آشتی دهم.
در نتیجه توانستم قوانین بنیادی و پنهانِ
یک نظام پیچیده‌ی اندیشه‌ی عددی را بازشناسم.

علاوه بر این، ذوق و مهارتی در طراحی داشتم
که مرا قادر ساخت تصاویر ساده‌ای برای روشنگری متن بیافرینم —
ترسیم‌هایی که نه تزئینی، بلکه ابزاری مفهومی بودند.

امیدوارم خواننده در این روایت درک کند
که اعداد، برخلاف ظاهر خشک و انتزاعی‌شان، سرشار از شعرند؛
آن‌ها حامل افسانه‌ها، اسطوره‌ها و حافظِ سنت‌های کهن‌اند،
و بهترین شاهد بر یگانگی فرهنگی نوع بشر.


عدد به مثابه شعر

اعداد، زبانی هستند که انسان از طریق آن
میان دقت و خیال، علم و اسطوره، شرق و غرب
پلی ابدی بنا کرده است.




  1. اشاره به نویسنده‌ی کتاب، که از ریشه‌های مراکشی-یهودی برخوردار است و از این تنوع در مطالعه‌ی میراث علمی و فرهنگی شرق و غرب بهره‌مند شده است. 

  2. Cartesian logic — منطق تحلیلی مبتنی بر روش استدلال رنه دکارت (René Descartes)، فیلسوف و ریاضی‌دان فرانسوی. 

  3. Eastern metaphysics — نگرش‌های فلسفی شرق در باب هستی و عدد، از جمله در فلسفه‌ی هندی و عرفان اسلامی.